«لغت نامه دهخدا»
[هُلْ لا] (ع ص، اِ) آنان که به نوبت پیش مردمان آیند به طلب احسان و معروف ایشان. || جویندگان آب و علف که راه را گم کرده باشند. || جِ هالک. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد).