اشاطه

«لغت نامه دهخدا»

[اِ طَ] (ع مص) سوزانیدن. || هلاک کردن. (منتهی الارب) (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی). || باطل و تباه ساختن. || جدا کردن گوشت را. || پراکنده کردن. (منتهی الارب). || بهلاک افکندن. فرا کشتن دادن. (تاج المصادر بیهقی). || بکشتن پیش آوردن کسی را: اشاط دمه و بدمه؛ ای اذهبه او عمل فی هلاکه او عرضه للقتل. (منتهی الارب). || کشتن شتر قمار را. || صاحب سهم پسین شدن از شتر قمار. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر