«لغت نامه دهخدا»
[اَ عِ] (ع ص، اِ) جِ اشعر. (منتهی الارب). جِ اَشْعَر، بمعنی شاعرتر. || جِ اشعر، بمعنی بسیارموی اندام. پرموی.
