هلهله

«لغت نامه دهخدا»

[هَ هَ / هِ هِ لَ / لِ] (اِ صوت) سر و صدای حاکی از شادی و شعف. هورا. جوش و خروش :
چون نماند اندر میان بس فاصله
خاست از کشتیّ دزدان هلهله.مولوی.