هم آهنگ

«لغت نامه دهخدا»

[هَ هَ] (ص مرکب) دمساز. هم آواز. موافق. (یادداشت مؤلف). دو تن که یک اندیشه و یک آهنگ دارند :
که چندان سپه کرد آهنگ من
هم آهنگ این نامدار انجمن.فردوسی.
در این پرده با آسمان جنگ نیست
که این پرده با کس هماهنگ نیست.نظامی.
در این پرده گر سازگاری کنی
هم آهنگ را به که یاری کنی.نظامی.
گر سیاه است و هم آهنگ تو است
تو سفیدش خوان که همرنگ تو است.
مولوی.