«لغت نامه دهخدا»
[هُ یِ شی] (اِخ) میرزا محمدعلی. از آغاز زندگی نزد علمای فارس تحصیل کرده سپس به بلاد عراق آمد و در تهران ساکن شد و مدتی بعد به اصفهان رفت. وی از معاصران رضاقلیخان هدایت مؤلف مجمع الفصحاء بوده است. این غزل از اوست: زاهد که از حلال شناسد حرام را او از چه خورد خون دل خاص و عام را شربت به دست غیر و به دست حبیب زهر انصاف ده که من بستانم کدام را ساقی بهای جام ز ما ملک جم گرفت زآن پیش تر که جم بزند نقش جام را خام است شیخ صومعه، ساقی بیار جام لیکن ز آتشی که کند پخته خام را. رجوع به مجمع الفصحا چ سنگی تهران ج2 ص566 شود.