همایون فر

«لغت نامه دهخدا»

[هُ فَ] (ص مرکب) دارای فرّ و شکوه. باشکوه :
هم موفق پادشاهی هم مظفر شهریار
هم مؤیدرای میری، هم همایون فر همام.
فرخی.
عید همایون فر نگر سیمرغ زرین پر نگر
ابروی زال زر نگر، بر فرق کهسار آمده.
خاقانی.