هم بو

«لغت نامه دهخدا»

[هَ] (ص مرکب) دارای بوی یکسان و رایحهء همانند :
فصل بهار تازه و نوروز دلفریب
همبوی مشک، باد و زمین پر ز بوی بان.
فرخی.
دو چیز که دارای یک بو هستند.
-امثال: دو خر در یک طویله اگر هم رنگ نشوند هم بو میشوند ؛ یعنی معاشرت در تغییر روحیات اثر دارد. یا اسب و خر را که یک جا بندند اگر هم بو نشوند هم خو شوند. این نیز به معنی مثل اول است. (یادداشت مؤلف).
|| هم خوی و هم روش. (انجمن آرا).