هم پرسش

«لغت نامه دهخدا»

[هَ پُ سِ] (ص مرکب) در حال پرسیدن و گفتگو با هم. هم سخن. همراه :
به یک جای بودند خوش هر دوان
همه راه هم پرسش و هم عنان.اسدی.