«لغت نامه دهخدا»
[هَ رَ جَ] (ع ص) ناچیز. (منتهی الارب). || باطل. || (اِمص) شتابی. || سبکی. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب). || (اِ) بانگ و غوغای مردم. (از اقرب الموارد). || (مص) شوریده کردن خبر را. (منتهی الارب). || ناهموار رفتن. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || بانگ و غوغا نمودن مردم. (منتهی الارب). رجوع به همرج شود.