«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) مهربانی کردن بر کسی. || اعانت نمودن. || اشبلت المرأه علی ولدها؛ پرورد آن بیوه زن بچه را و شوی نکرد. (از ناظم الاطباء).
