«لغت نامه دهخدا»
[اَ بَ] (ع ن تف) نعت تفضیلی از شبع و شبعان. مشبع تر. سیرتر در رنگ: و کل ما کان لونه اشبع و طعمه اظهر و رائحته اذکی فهو اقوی فی بابه. (کتاب دوم قانون ابوعلی ص 152 س 18).