هم سپر

«لغت نامه دهخدا»

[هَ سِ پَ] (ص مرکب) دو تن که سپربرسپر نبرد کنند :
گر دسترسش بدی به تقدیر
بر هم سپران خود زدی تیر.نظامی.
پیغام به تیغ و نیزه تا چند
با هم سپران ستیزه تا چند؟نظامی.