هم سرای

«لغت نامه دهخدا»

[هَ سَ] (ص مرکب) هم سرا. هم خانه. همنشین :
بمانید با یکدگر هم سرای
مباشید از یکدگَرْتان جدای.فردوسی.
بدین هم نشست و بدین هم سرای
همی دارشان تا تو باشی به جای.فردوسی.