هم سفره

«لغت نامه دهخدا»

[هَ سُ رَ / رِ] (ص مرکب) دو کس که با هم طعام خورند. (آنندراج) :
بود هم سفره ای در آن راهش
نیک خواهی به طبع بدخواهش.نظامی.