«لغت نامه دهخدا»
[هَ کُفْوْ] (ص مرکب) برابر. همسر. هم رتبه : رضائیه دختران خود را به شوهر نمیدادند زیرا کسی که هم کفو ایشان بوده باشد نمی یافتند. (تاریخ قم).
