هم نوا

«لغت نامه دهخدا»

[هَ نَ] (ص مرکب) هم آواز. هم صدا :
یاد ایامی که با هم آشنا بودیم ما
هم خیال و هم صفیر و هم نوا بودیم ما.
صائب.