«لغت نامه دهخدا»
[هَ شَ جَ] (اِ مرکب)درختی است که برگهایش همیشه سبز باشد و به تازی حی العالم خوانند و آن را همیشه بهار نیز گویند. (انجمن آرا). و در دواها به کار برند. (آنندراج). رجوع به همیشه بهار شود. || نام یک جزو از اجزای اکسیر هم هست. (برهان).