«لغت نامه دهخدا»
[هَ] (ع ص) نرم رفتن حشرات به زمین و خزیدن. || (ص، اِ) باران سست و نرم. || شیر که در مشک اندازند و خورند و دوغ نزنند. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).
