هنجام

«لغت نامه دهخدا»

[هَ] (ص) مردم بیکار و تنبل و کاهل و باطل و مهمل را گویند. (برهان) :
در دنیا سخت سختی و در دین
پی سست و میانه کار و هنجامی.
ناصرخسرو.