هندوبار

«لغت نامه دهخدا»

[هِ] (اِخ) از: هندو + بار (پساوند مکان). کشور هندوان. (از حاشیهء برهان چ معین). هندوستان. (برهان). جای هندوها :
به خاتم تو که دریاش در کمرگاه است
به خامه ات که به سر میرود به هندوبار.
کمال اسماعیل.
قلم به یمن یمینش چو گرم رو مرغی است
که خط به روم برد دمبدم ز هندوبار.
سعدی.
|| (اِ مرکب) کنایه از دوات سیاهی هم هست. (برهان).