هنرفروش

«لغت نامه دهخدا»

[هُ نَ فُ] (نف مرکب) آنکه عرض هنر کند. (آنندراج) :
کمال کسب کن اما هنرفروش مباش
دکان خوش است کسی در دکان نمی باید.
کلیم.