اشپه بره

«لغت نامه دهخدا»

[اَ پَ بَ رَ] (اِخ)(1) نام یکی از ایرانیان در کتیبهء سارگُن این نام بمعنی اسپ بر (مقصود سوار است). رجوع به تاریخ کرد یاسمی ص57، 59 و 60 شود.
(1) - Ashpabara.