هنری کردن

«لغت نامه دهخدا»

[هُ نَ کَ دَ] (مص مرکب)هنرمند ساختن. باهنر کردن. || شجاعت در کسی به وجود آوردن. دلیر کردن :
بر سر من تاج دین نهاده شود
دین هنری کرد و بردبار مرا.ناصرخسرو.