«لغت نامه دهخدا»
[هَ جِ] (ع اِ) جِ هاجره، به معنی هجر، قطع. هاجره از مصدرهای سماعی است مثل عافیه و عاقبه. (از اقرب الموارد) : بسبب احتدام هواجر به معسکر جناشک تحویل کرد. (ترجمهء تاریخ یمینی).