اشتاد پیروز

«لغت نامه دهخدا»

[اَ دِ] (اِخ) نام پسر فیروز که یکی از نجبای ایران بود و در جنگ خسرو پرویز با بهرام چوبینه، سالاری از سپاهیان وی بشمار میرفت :
فرخزاد و چون خسرو سرفراز
چو اشتاد پیروز دشمن گداز.
(شاهنامه چ بروخیم ج 9 ص 2781).
و رجوع به «ولف» شود.