اشتادروز

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (اِ مرکب) روز اشتاد است :
اشتادروز و تازه گل بوستان
ای دوست می ستان ز کف دوستان.
مسعودسعد.
رجوع به اشتاد شود.