«لغت نامه دهخدا»
[هِ وا] (ع مص) پیش آوردن و نرم گردانیدن. (منتهی الارب). هِواء. (اقرب الموارد). گویند: الهواء و اللواء؛ أی ان تقبل بالشی ء و تدبر أی تلاینه مره و تشاذه اخری. (اقرب الموارد) (منتهی الارب).