هیابه

«لغت نامه دهخدا»

[هَیْ یا بَ] (ع ص) مبالغه است، ترسان و بددل. (منتهی الارب) (آنندراج) (اقرب الموارد). || آنکه از وی ترسند. (منتهی الارب) (آنندراج). رجوع به هیاب شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر