«لغت نامه دهخدا»
[هَیْ یُ نُ بَی ی] (ع اِ مرکب)هیان بن بیان. کنایه است از آنکه او را و پدرش را کسی نشناسد. گویند: ماادری أیُّ هی بن بی هو؛ أی أیُّ الخلق هو. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد).