هیستری

«لغت نامه دهخدا»

[تِ] (فرانسوی، اِ)(1) (اصطلاح پزشکی) مرض عصبی مشخص یا اختلالات دائمی روحی که گاهی با فلج قسمتی از اعضاء همراه است. مبتلایان به این مرض دچار اختلال حواس و گرفتار اوهام (غالباً افکار و اوهام مربوط به غریزهء جنسی) میباشند و غالباً در موقع حمله مریض قیافهء اشخاص غشی را دارد.
(1) - Hysterie.