«لغت نامه دهخدا»
[هَ عَ رَ] (ع اِ) غول. (مهذب الاسماء) (اقرب الموارد). دیو بیابانی که از راه فریبد. (آنندراج) (منتهی الارب). || (ص) زن تباهکار یا زن سبک. (آنندراج) (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || (مص) خفت و سبکی و به یک جای آرام و قرار ناگرفتن زن. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب) (آنندراج).