«لغت نامه دهخدا»
[هَ] (ع ص) مؤنث اهیف. (اقرب الموارد): امرأه هیفاء؛ زن باریک میان. (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد). || اسب لاغرشکم باریک میان. (آنندراج) (منتهی الارب): فرس هیفاء. (منتهی الارب).