هیکلی

«لغت نامه دهخدا»

[هَ / هِ کَ] (ص نسبی) منسوب به هیکل. || حمایلی.
- قرآن هیکلی؛ قرآنی خرد که توان آن را حمایل کرد. (یادداشت مؤلف).