هیمان

«لغت نامه دهخدا»

[هَ یَ] (ع مص) دوست داشتن زن را. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || عاشق گردیدن و سرگشته و شیفته شدن از عشق و رفتن بر غیر اراده و مراد. (المصادر زوزنی) (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || هامت الناقه هَیَماناً؛ ذهبت علی وجهه [ وجهها ]لرعی. (اقرب الموارد). || (اِمص) سرگشتگی و حیرانی. (غیاث اللغات از سراج و منتخب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر