«لغت نامه دهخدا»
[هَ مَ نَ] (ع مص) آمین گفتن. || بال گستردن طایر بر بچهء خود. || نگاهبان و رقیب گردیدن بر چیزی. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب). || (اِ) در تداول، شکوه و وقار و مهابت که از بزرگی و عظمت کسی در دل افتد. (یادداشت مؤلف).