هیوسیامین

«لغت نامه دهخدا»

[هیُ] (اِ)(1) گردی است بی رنگ به شکل سوزنهای ریز و طعم آن نامطبوع است. در آب کمی حل شده و در الکل و اتر و کلروفرم بخوبی محلول است. معمو سولفات هیوسیامین را که تنها ملح افینیال آن است در تراپوتیک به کار می برند. سولفات هیوسیامین(2) به شکل سوزنهای ریز سفیدی متبلور شده در آب بخوبی محلول و 81 درصد هیوسیامین دارد. این دارو حدقه را سریعتر از اتروپین متسع میکند و برای این کار چند قطره از محلول پنج سانتی گرم سولفات هیوسیامین در ده گرم آب کفایت میکند. این دارو را در تمام مواردی که ژوسکیام به کار برده میشود میتوان استعمال نمود. میزان معمولی استعمال آن ربع میلی گرم تا نیم میلی گرم و حداکثر مقدار استعمال آن در یک بار نیم میلی گرم و در 24 ساعت یک گرم است. (درمان شناسی ج1).
(1) - Hyoscyamine. .
(فرانسوی)
(2) - Sulfate d'hyoscyamine