«لغت نامه دهخدا»
[اَ جَ] (اِخ) ابوعبدالرحمان عبیداللهبن عبدالرحمان اشجعی. گویند وی از اسماعیل بن ابی خالد و هشام بن عروه و ملک (ظ: مالک)بن مغول [کذا] و سفیان ثوری و شعبه بن حجاج و هارون بن عنتره سماع کرده است. و عبدالملک بن مبارک و یحیی بن آدم و گروهی دیگر از وی روایت دارند. او از مردم کوفه بود ولی در بغداد سکونت داشت و در همان شهر درگذشت. (از انساب سمعانی برگ 39 «الف»). و زرکلی آرد: عبیداللهبن عبدالرحمن کوفی اشجعی. از حفاظ ثقهء حدیث بود و از پیشوایان بشمار میرفت. اصحاب کتب سته از وی روایت دارند. وی به بغداد درگذشت.(1) (از اعلام زرکلی ج 2 ص 617). (1) - تذکره الحفاظ ج1 ص286.