اشحاء

«لغت نامه دهخدا»

[اَ شِحْ حا] (ع ص، اِ) جِ شحیح. (منتهی الارب) (آنندراج) (ترجمان علامهء جرجانی ص 60). تنگدستان.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر