«لغت نامه دهخدا»
[اِ کَ دَ] (مص مرکب)گسیل کردن. روانه کردن. فرستادن : سلطان اَشخاص را در طلب او اِشخاص کرد و در گرد مرکب او نرسیدند. (ترجمهء تاریخ یمینی).