اشراج

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (ع مص) دوال در گوشهء جامه دان و مانند آن کردن. یقال: اشرجت العیبه؛ اذا ادخلت بین اَشراجها. (منتهی الارب). || بستن خریطه را. (منتهی الارب). اشرج الخریطهَ؛ داخل بین اَشراجها و شدها. || اَشْرَجَ صدره علی کذا؛ ضمّه علیه و کتمه کأنما اشرج الخریطهَ علی ما فیها. (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر