اشغر

«لغت نامه دهخدا»

[اَ غَ] (ع ص) اسب سرخ فش و اشقر. (ناظم الاطباء). بمعنی اشقر که غالباً در اسب و بندرت در انسان استعمال شود. (فرهنگ شعوری)(1).
(1) - ناظم الاطباء و شعوری اشغر را بمعنی اشقر یاد کرده اند و شعوری بیتی هم شاهد آورده است، ولی در متون لغت معتبر عربی اشغر بدین معنی نیامده است.