اشک

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (اِخ) دهم یا سنتروک. نام وی برحسب نوشته های مورخان قدیم چنین است: سیناتروکس(1) (فله گون)(2)، سین تروکس(3). ولی املای روی سکه ها بیونانی سان تراکس(4) است. نسب او محققاً معلوم نیست ولی ظن قوی این است که برادر اشک ششم مهرداد اول و اشک هفتم فرهاد دوم بوده است. (یوستی نامهای ایرانی ص412). هنگامی که سنتروک به تخت نشست پیرمردی هشتادساله و ناتوان بود و پارت بعلت منازعات داخلی در مقابل تیکران ولایاتی بنام کُردُوِن و آدیابِن را از دست داده بود. سلطنت وی را محققان از 76 تا 67 ق. م. میدانند ولی گمان قوی این است که بعد از مهرداد دوم بزرگ او بلافاصله بتخت ننشسته و بنابراین سنین سلطنتش باید چند سالی کمتر باشد، یا مهرداد بزرگ زودتر از 76 ق. م. درگذشته است. (از ایران باستان ج 3 صص 2276 - 2280). و رجوع به صفحات مزبور و سنتروک شود.
(1) - Sinatrokes.
(2) - Phlegon.
(3) - Sintrokes.
(4) - Santrakos.