اشکاطامن

«لغت نامه دهخدا»

[اِ مَ] (اِ) انس النفس. (ابن البیطار). گالان(1) آنرا با فامیلیاریس انیماء(2) تطبیق کرده است اما لکلرک گوید که ما این گیاه را نمی شناسیم. رجوع به لکلرک ج 1 ص 153 شود.
(1) - Galland
(2) - Familiaris animoe.