اشک پشیمانی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ کِ پَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) اشک ندامت :
روز محشر را کند شب نامهء ناشسته اش
هرکه دست از دامن اشک پشیمانی کشید.
صائب (از آنندراج).
و رجوع به اشک ندامت شود.