«لغت نامه دهخدا»
[اَ کَ ذَ] (اِخ) یکی از بخشهای یازده گانهء شهرستان یزد است که در شمال باختر یزد واقع است و حدود و مشخصات آن بدین شرح است: حدود: از شمال و باختر به بخشهای خرانق اردکان و خضرآباد، از جنوب به بخش تفت و از خاور به بخش حومهء یزد. وضع طبیعی: این بخش در جلگه واقع شده و آب و هوای آن گرمسیر معتدل است. آب زراعتی قرا از قناتها تأمین میشود و محصول عمدهء بخش گندم، جو و محصولات صیفی است. شغل عمدهء اهالی زراعت و صنایع دستی محلی نساجی است. بیشتر قرای این بخش بوسیلهء راههای فرعی بیکدیگر مربوط میشوند و راه اصفهان به یزد از هشت هزارگزی جنوب باختری اشکذر میگذرد. این بخش از 23 آبادی بزرگ و کوچک تشکیل می یابد و جمعیت آن 22452 تن و مذهب آنان اسلام و زبان مادری آنها فارسی است. (اهالی قرای مهدی آباد، جعفرآباد، حجت آباد زردشتی هستند). قرای مهم این بخش عبارتند از: اشکذر (مرکز بخش)، زارج، صدرآباد، میزآباد. معدن نمک در عصر و معدن گچ در حسین آباد موجود است. در این بخش در حدود 10 دبستان دایر است. ضمناً باید دانست که این بخش از دو دهستان محلی بنام های رستاق بالا و رستاق پائین تشکیل می یابد که همان بخش اشکذر میباشد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 10).