اشک مصیبت

«لغت نامه دهخدا»

[اَ کِ مُ بَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) اشک غم. اشک اندوه :
چنان باید فشاند اشک مصیبت
که پشتیبان شود بهر کمرها.
کلیم (از آنندراج).