اشکهران

«لغت نامه دهخدا»

[] (اِخ) (کوه...) کوه اشکهران(1)بولایت اصفهان است بر محاذی لر بزرگ و بر او افاعی عظیم است. (نزهه القلوب مقالهء ثالثه ص191).
(1) - ن ل: اشکمیران، اسکنبران، اسکهیران، اشکران، اشکیران.