«لغت نامه دهخدا»
[اَ کِ یَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از اشک بیکسی: میدود اشک یتیمی بسکه بر رخساره ام سینه چون کشتی بدریا میزند گهواره ام. صائب (از آنندراج).