اشنان قصارین

«لغت نامه دهخدا»

[اُ نِ قَصْ صا] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)(1) غاسولی است که بدان جامه ها شویند و لاک را به آن حل کنند تا بتوان بدان نوشت. (مفردات ابن البیطار). عصفر. (تذکرهء داود ضریر انطاکی ص 49). غاسول رومی. حجر قبطی. سنگ گازران.
(1) - Soude des foulons.